monumenta.ch > Plinius Minor > 1
>>> Plinius Minor, Epistulae, 9, Epistula II

Epistula I SHOW LINKS TO MANUSCRIPTS

s. C. Plinius Maximo suo s.

1  Saepe te monui, ut libros quos vel pro te vel in Plantam, immo et pro te et in illum (ita enim materia cogebat), composuisti quam maturissime emitteres; quod nunc praecipue morte eius audita et hortor et moneo. 2  Quamvis enim legeris multis legendosque dederis, nolo tamen quemquam opinari defuncto demum incohatos, quos incolumi eo peregisti. Salva sit tibi constantiae fama. Erit autem, si notum aequis iniquisque fuerit non post inimici mortem scribendi tibi natam esse fiduciam, sed iam paratam editionem morte praeventam. 3  Et simul vitabis illud οὐχ᾿ ὁσίη φθιμένοισι. Nam quod de vivente scriptum de vivente recitatum est, in defunctum quoque tamquam viventem adhuc editur, si editur statim. Igitur si quid aliud in manibus, interim differ; hoc perfice, quod nobis qui legimus olim absolutum videtur. Sed iam videatur et tibi, cuius cunctationem nec res ipsa desiderat, et temporis ratio praecidit. Vale.