Augustinus, De Genesi ad litteram, 11, 39, 53.
| 1 | Et dixit Deus, Ecce Adam factus est tanquam unus ex nobis in cognoscendo bonum et malum. |
| 2 | Quoniam hoc, per quodlibet et quomodolibet dictum sit, Deus tamen dixit, non aliter intelligendum est quod ait, unus ex nobis, nisi propter Trinitatem numerus pluralis accipiatur; sicut dictum erat, Faciamus hominem (Gen. I, 26); sicut etiam Dominus de se et de Patre, Veniemus ad eum, et mansionem apud eum faciemus (Ioan. XIV, 23). |
| 3 | Replicatum est igitur in caput superbi, quo exitu concupiverit quod a serpente suggestum est, Eritis sicut dii: Ecce, inquit, Adam factus est tanquam unus ex nobis. |
| 4 | Verba enim sunt haec Dei, non tam huic insultantis, quam caeteros ne ita superbiant deterrentis, propter quos ista conscripta sunt. |
| 5 | Factus est, inquit, tanquam unus ex nobis in cognoscendo bonum et malum. |
| 6 | Quid aliud intelligendum, nisi exemplum timoris incutiendi esse propositum, quod non solum non fuerit factus qualis fieri voluit, sed nec illud quod factus fuerat, conservavit? |