Augustinus, Epistolae, SEX QUAESTIONES CONTRA PAGANOS EXPOSITAE,..., 4, 26.
| 1 | Alia namque sunt manifesta tormenta quae post futura praeparantur, etiam ipsa ex eodem malae voluntatis cardine attracta: in ipso autem animo, ubi appetitus voluntatis humanorum omnium est mensura factorum, continuo poena sequitur culpam, plerumque maior non sentientis caecitate graviore. |
| 2 | Ideo cum dixisset, In quo iudicio iudicaveritis, iudicabimini, secutus adiunxit: Et qua mensura mensi fueritis, metietur vobis. |
| 3 | In voluntate quippe propria metietur bonus homo bona facta, et in ea metietur ei beatitudo. |
| 4 | Itemque in voluntate propria metietur malus homo mala opera, et in ea metietur ei miseria; quoniam ubi quisque bonus est, cum bene vult, ibi etiam malus cum male vult. |
| 5 | Ac per hoc ibi etiam fit vel beatus vel miser, hoc est in ipso suae voluntatis affectu, quae omnium factorum meritorumque mensura est. |
| 6 | Ex qualitatibus quippe voluntatum, non ex temporum spatiis, sive recte facta sive peccata metimur. |
| 7 | Alioquin maius peccatum haberetur, arborem deiicere quam hominem occidere. |
| 8 | Illud enim fit longa mora, ictibus multis; hoc uno ictu, brevissimo tempore: pro quo tamen exigui temporis tam grandi peccato, si perpetua deportatione homo puniretur, etiam mitius cum illo actum, quam dignus fuerat, diceretur; quamvis in spatio temporali longitudo poenae cum brevitate facinoris nullo modo sit comparanda. |
| 9 | Quid ergo contrarium est, si erunt pariter longa, vel etiam pariter aeterna supplicia, sed aliis alia mitiora, vel acriora; ut quibus tempus aequale est, non sit aequalis asperitas, propter mensuram etiam peccatorum, non in productione temporum, sed in voluntate peccantum? |