Augustinus, Epistolae, EPISTOLA XLII. Augustinus Paulino, flagitans ut litterarum debitum amplius anno integro non redditum exsolvat, mittatque sibi opus adversus Paganos, cum id perfecerit.
| 1 | Prodit nunc primum ex corticeo codice, qui olim Narbonensis ecclesiae fuit, nunc vero est illustris familiae Phimarconensis: Dominis laudabilibus in Christo sanctissimis fratribus PAULINO et THERASIAE, AUGUSTINUS, in Domino salutem. |
| 2 | Num etiam hoc sperari aut exspectari posset, ut per fratrem Severum rescripta flagitaremus, tamdiu tam ardentibus nobis a vestra Charitate non reddita? |
| 3 | Quid est quod duas aestates easdemque in Africa sitire cogamur? |
| 4 | Quid amplius dicam? |
| 5 | O qui res vestras quotidie donatis, debitum reddite. |
| 6 | An forte quod adversus daemonicolas te scribere audieram, atque id opus vehementer desiderare me ostenderam, volens perficere ac mittere, tanto tempore ad nos epistolas distulisti? |
| 7 | Utinam saltem tam opima mensa iam annosum ab stilo tuo ieiunium meum excipias: quae si nondum parata est, non desinemus conqueri, si nos dum illud perficis, non interim reficis. |
| 8 | Salutate fratres, maxime Romanum et Agilem. |
| 9 | Hinc qui nobiscum sunt vos salutant, et parum nobiscum irascuntur, si parum diligunt. |