Augustinus, Epistolae, 75, 6, 21.
| 1 | Sed forte dices: Quid si Hebraei aut respondere noluerint, aut mentiri voluerint? |
| 2 | Tota frequentia Iudaeorum in mea interpretatione reticebit, nullusque invenire poterit, qui hebraeae linguae habeat notionem; aut omnes imitabuntur illos Iudaeos, quos dicis in Africae repertos oppidulo in meam conspirasse calumniam? |
| 3 | Huiuscemodi enim in epistola tua texis fabulam: « Quidam frater noster episcopus, cum lectitari instituisset in Ecclesia cui praeest, interpretationem tuam, movit quiddam longe aliter a te positam apud Ionam prophetam, quam erat omnium sensibus memoriaeque inveteratum, et tot aetatum successionibus decantatum. |
| 4 | Factus est tantus tumultus in plebe, maxime Graecis arguentibus, et inclamantibus calumniam falsitatis, ut cogeretur episcopus, (Oea quippe civitas erat), Iudaeorum testimonium flugitare. |
| 5 | Utrum autem illi imperitia an malitia, hoc esse in hebraeis codicibus responderunt, quod et graeci et latini habebant atque dicebant. |
| 6 | Quid plura? |
| 7 | Coactus est homo velut mendositatem corrigere, volens post magnum periculum non remanere sine plebe. |
| 8 | Unde etiam nobis videtur aliquando te quoque in nonnullis falli potuisse. |