Augustinus, Epistolae, 82, 2, 8.
| 1 | Ego quidem illud Petrum sic egisse credo, ut Gentes cogeret iudaizare. |
| 2 | Hoc enim lego scripsisse Paulum, quem mentitum esse non credo. |
| 3 | Et ideo non recte agebat hoc Petrus. |
| 4 | Erat enim contra Evangelii veritatem, ut putarent qui credebant in Christum, sine illis veteribus sacramentis salvos se esse non posse. |
| 5 | Hoc enim contendebant Antiochiae, qui ex circumcisione crediderant: contra quos Paulus perseveranter acriterque confligit. |
| 6 | Ipsum vero Paulum non ad hoc id egisse, quod vel Timotheum circumcidit (Act. XVI, 3), vel Cenchreis votum persolvit (Id. XVIII, 18), vel Ierosolymis a Iacobo admonitus, cum eis qui noverant, legitima illa celebranda suscepit (Id. XXI, 26), ut putari videretur, per ea sacramenta etiam christianam salutem dari; sed ne illa quae prioribus, ut congruebat, temporibus in umbris rerum futurarum Deus fieri iusserat, tanquam idololatriam Gentilium damnare crederetur. |
| 7 | Hoc est enim quod illi Iacobus ait, auditum de illo esse quod discissionem doceat a Moyse (Ibid., 2). |
| 8 | Quod utique nefas est, ut credentes in Christum discindantur a propheta Christi, tanquam eius doctrinam detestantes atque damnantes; de quo ipse Christus dicit: Si crederetis Moysi, crederetis et mihi; de me enim ille scripsit (Ioan. V, 46). |