Augustinus, Epistolae, 130, 5, 11.
| 1 | Ille igitur beatus est, qui omnia quae vult habet, nec aliquid vult quod non decet. |
| 2 | Quod si ita est, vide iam quae homines non indecenter velint. |
| 3 | Alius vult coniugari, alius coniugio viduatus deinceps continenter eligit vivere, alius nullum concubitum nec in ipsis nuptiis experiri. |
| 4 | Et si aliud hic alio melius reperitur, nullum tamen istorum possumus dicere indecenter aliquid velle: sic et optare filios, nuptiarum scilicet fructum, et eis qui suscepti fuerint vitam ac salutem, quo voto plerumque occupatur etiam continentia vidualis; nam etsi spreto coniugio iam non optant etiam filios procreare, optant tamen quos procreaverunt incolumes vivere. |
| 5 | Ab hac omni cura immunis est virginalis integritas. |
| 6 | Habent tamen omnes charos, et charas, quibus non indecenter optant etiam temporalem salutem. |
| 7 | Sed cum istam salutem in seipsis et in eis quos diligunt adepti homines fuerint, num poterimus eos dicere iam beatos? |
| 8 | Habent enim aliquid quod non dedecet velle; sed si alia non habent maiora atque meliora et utilitatis decorisque pleniora, adhuc a beata vita longe absunt. |