Augustinus, Epistolae, 194, 3, 7.
| 1 | Cum igitur huic gratiae inimici infestique sint isti, Pelagius tamen in ecclesiastico iudicio Palaestino (non enim aliter inde impunitus exiisset), anathematizavit eos qui dicunt gratiam Dei secundum merita dari. |
| 2 | Sed nihil aliud in eorum etiam posterioribus disputationibus invenitur, quam meritis dari eam gratiam, de cuius commendatione maxime ad Romanos apostolica Epistola loquitur, ut inde se praedicatio eius velut a capite orbis toto orbe diffunderet: ea est enim qua iustificatur impius, id est, fit iustus qui prius erat impius. |
| 3 | Et ideo percipiendae huius gratiae merita nulla praecedunt, quoniam meritis impii, non gratia, sed poena debetur: nec ista esset gratia, si non daretur gratuita, sed debita redderetur. |