monumenta.ch > Augustinus > 6 IV > 2 > 6 > 12 VII > 1 > 6 > . . . > 12 VII > 4 > 5 > 6 > 9 IV > 12 VII > 5 IV > 68 XLIII > 6 > 9 > 9 > 4 > 5 > 8 IV > 8 > 9 > 8 > 8 > 1 > 7 IV > 3 > 4 > 5 > 4 > 5 > 3 > 6 > 4 > 5 > 4 > 5 > 7 > 20 > 9 > 24 XVIII > 20 > 9 IV > 7 IV > 7 > 50 XXXIII > 8 > 4 IV > 3 > 3 > 5 IV > 3 > 3 > 4 > 5 > 1 > 34 XXIII > 1 > 59 XXXVI > 27 XVIII > 2 I > 20 > 78 > 78 > 1 > 23 XVIII > 6 > 30 XXIII > 51 > 14 VIII > 12 > 18 > 37 XXVI > 1 > 3 > 1 > 14 VIII > 24 XVI > 51 > 1 > 18 > 9 > 49 XXXIII > 2 I > 1 > 6 > 1 > 6 > 8 > 2 > 1 > 1 > 2 > 1 > 69 > 4 > 1 > 1 > 33 XXVI > 6 > 54 XXXV > 9 > 69 > 1 > 6 > 1 > 5 > 1 > 4 > 51 XXXIV > 1 > 1 > 1 > 62 XXXVII > 1 > 8 > 33 XXIII > 6
Augustinus, Epistolae, 214, 5. <<<     >>> 7.

Augustinus, Epistolae, 214, 6.

1 Melius autem facitis (quod multum rogo), si ipsum a quo dicunt se fuisse turbatos, ad me mittere non gravemini.
2 Aut enim non intelligit librum meum, aut forte ipse non intelligitur, quando difficillimam quaestionem et paucis intelligibilem solvere atque enodare conatur.
3 Ipsa est enim quaestio de gratia Dei, quae fecit ut homines non intelligentes putarent apostolum Paulum dicere: Faciamus mala, ut veniant bona (Rom. III, 8).
4 Unde apostolus Petrus in secunda Epistola sua, Quapropter, inquit, charissimi, haec exspectantes satagite inviolati et immaculati apud eum reperiri in pace; et Domini nostri patientiam salutem existimate: sicut et dilectissimus frater noster Paulus, secundum eam quae data est ei sapientiam, scripsit vobis, ut et in omnibus epistolis loquens in eis de his; in quibus sunt quaedam difficilia intellectu, quae indocti et instabiles homines pervertunt, sicut et caeteras Scripturas, ad proprium suum interitum (II Petr. III, 14-16.)
Augustinus HOME