Servius, In Vergilii Eclogarum commentarii, 3, Ad v. 20
| 1 | post carecta l. loca caricis plena. |
| 2 | carix autem herba est acuta et durissima, sparto similis: alibi "et carice pastus acuta". |
| 3 | sane hoc loco superfluam volunt esse allegoriam, dicentes rem nusquam lectam de Vergilio. |
| 4 | aiunt enim hoc: Varus, tragoediarum scriptor, habuit uxorem litteratissimam, cum qua Vergilius adulterium solebat admittere, cui etiam dedit scriptam tragoediam, quam illa marito dedit tamquam a se scriptam. |
| 5 | hanc recitavit Varus pro sua: quam rem dicit Vergilius per allegoriam; nam tragoediae praemium caper fuerat: Horatius "carmine qui tragico vilem certavit ob hircum". |
| 6 | sed melius simpliciter accipimus: refutandae enim sunt allegoriae in bucolico carmine, nisi cum, ut supra diximus, ex aliqua agrorum perditorum necessitate descendunt. |