Servius, In Vergilii Eclogarum commentarii, 8, Ad v. 75
| 1 | effigiem duco sic Dido "effigiemque toro locat, haud ignara futuri". |
| 2 | numero deus impare gaudet aut quicumque superorum, iuxta Pythagoreos, qui ternarium nume rum perfectum summo deo adsignant, a quo initium et medium et finis est: aut re vera Hecaten dicit, cuius triplex potestas esse perhibetur, unde est "tria virginis ora Dianae": quamvis omnium prope deorum potestas triplici signo ostendatur, ut Iovis trifidum fulmen, Neptuni tridens, Plutonis canis triceps. |
| 3 | Apollo idem Sol, idem Liber. |
| 4 | et quod omnia ternario numero continentur, ut parcae, furiae; Hercules etiam trinoctio conceptus; musae ter ternae: aut 'impare' quemadmo dumcumque: nam septem chordae, septem planetae, septem dies nomi nibus deorum, septem stellae in septemtrione, et multa his similia. |
| 5 | et impar numerus inmortalis, quia dividi integer non potest; par nume rus mortalis, quia dividi potest: licet Varro dicat Pythagoreos putare, imparem numerum habere finem, parem esse infinitum; ideo medendi causa multarumque rerum impares numeros servari. |
| 6 | 'impare' autem propter metrum ait: nam 'ab hoc impari' dicimus. |