monumenta.ch > Servius > 468 > 127 > 212 > 64 > 411 > 695 > 471 > 148 > 180 > 619 > 291 > 850 > 859 > 371 > 793 > 610 > 901 > 755 > 213 > 885 > 598 > 573 > 365 > 106 > 225 > 21 > 691 > 506 > 492 > 389 > 815 > 860 > 811 > 804 > 117 > 560 > 584 > 739 > 519 > 187 > 465 > 638 > 585 > 387 > 245 > 250 > 456 > 275 > 854 > 288 > 687 > 419 > 827 > 204 > 579 > 857 > 358 > 135 > 647 > 177 > 727 > 617 > 160 > 394 > 798 > 497 > 654 > 374 > 235 > 319 > 505 > 527 > 475 > 814 > 833 > 11 > 603 > 820 > 436 > 327 > 144 > 891 > 230 > 869 > 171 > 813 > 622 > 116 > 627 > 284 > 54 > 266 > 453 > 926 > 678 > 659 > 312 > 819 > 651 > 19 > 422 > 817 > 273 > 634 > 156 > 676 > 566 > 400 > 499 > 684 > 917 > 242 > 31
   

Servius, In Vergilii Eclogarum commentarii, 10, Ad v. 31

1 tristis at ille alii 'tamen' superioribus iungunt; sed melius ut sic legamus 'tamen cantabitis', ut sit sensus: licet ego duro amore consumar, tamen erit solacium, quia meus amor erit vestra cantilena quandoque.
2 videtur enim neque obiurgationes neque conso lationes recipere obstinate moriturus; nihil enim ad dicta ab eis re spondit.
3 arcades pastores.
4 et allegoricos ostendit Vergilius, quantum ei praestet amorem eius canendo.
Servius HOME

bav1646.43 med221.40