Servius, In Vergilii Georgicis commentarii, 1, Ad v. 104
| 1 | quid dicam oratorium schema quaedam recusare, quasi non sufficiant materiae, deinde referre. |
| 2 | et quid dicam, quemadmodum iuvat arva qui insequitur. |
| 3 | comminus a. i. statim, sine intermissione. |
| 4 | non est ergo 'ex propinquo'. |
| 5 | qui significatus frequentissimus est in cis alpina Gallia; vulgo enim dicunt 'vado ad eum, sed comminus': unde Vergilius magis patriam consuetudinem videtur secutus. |
| 6 | veteres enim non in tempore, sed in loco 'comminus' ponebant, id est iuxta, ut est "comminus obtruncant ferro": cui contrarium est 'eminus', id est longe. |